czwartek, 8 maja 2014

O zapomnianym prawie kobiet ... do szydełkowania

Na blogu prof. Jerzego Vetulaniego "Piękno neurobiologii" znalazłam kapitalną anegdotę.

Rzecz dzieje się w Holandii u schyłku XX wieku. Światowej sławy neurobiolog Dick Swaab prowadzi wykłady ze swojej dziedziny na Uniwersytecie Medycznym w Amsterdamie. Siedzące w pierwszym rzędzie studentki medycyny dzielą uwagę pomiędzy wykład profesora, a robótki, które z zapałem dziergają. Poirytowany takim zachowaniem Swaab zmienia tryb prowadzenia zajęć. Prowadzi wykłady w formie prezentacji wspierając się rzutnikiem slajdów. Aby obraz na ekranie był dobrze widoczny, światło w sali wykładowej zastaje przygaszone. Półmrok utrudnia studentkom szydełkowanie. Oburzone dziewczyny składają skargę na profesora i domagają się zmiany wykładowcy na mniej "szowinistycznego". Niestety (albo na szczęście) władzom uczelni nie udaje się znaleźć dobrego zastępcy.

Czy wyobrażacie sobie podobną sytuację na jakiejś uczelni w Polsce?

Wielokrotnie podczas wszelakich "posiedzeń" przychodziło mi do głowy, jak to byłoby cudownie słowo w jakiś czyn zamienić, czyli popleść nici zamiast słów. Nigdy się nie odważyłam, a dla Holenderek to oczywiste, że mają do tego prawo.

Jako ilustrację do posta wybrałam obraz Chaima Soutine'a cudownie rozedrgany, choć namalowany pewnymi pociągnięciami pędzla.

Chaim Soutine, Starsza kobieta szydełkuje, 1924-25

Starsza pani w surowej, czarnej jak noc sukni z bufiastymi rękawami  i w czarnym nieco znoszonym kapeluszu dzierga coś na szydełku. Z pewnością nigdy nie była pięknością, choć trudno odmówić jej uroku nawet teraz.

Wyraz twarzy damy kontrastuje ze skromnym żałobnym strojem. Kobieta wygląda na szczęśliwą. Na twarzy ma wypisaną radość, optymizm i coś, co nazwałabym psotą. Spójrzcie na uniesione brwi i na oczy. Jedno wydaje się przymknięte, a może nawet go nie ma, w drugim migocą ogniki.

Postać siedzi wyprostowana.  Uwagę zwracają jej ręce widoczne spod rękawów zakasanych do łokci. Kobieta ma nieproporcjonalne masywne przedramiona, duże dłonie i palce sprawne, ruchliwe i dziwnie wygięte. Te ręce także zdają się wyrażać szczęście. Czy to szydełkowanie wprawiło tę pewną siebie, silną i sympatyczną kobietę w euforyczny nastrój?

Soutine genialnie odmalował uczucia.

źródło:
Piękno neurobiologii >>

1 komentarz:

  1. Holenderki dały czadu :) Fajne!
    Lu.

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...